δεινοσαυροι ιστοριες

Στο μακρινό νησί των πειρατών έγινε μεγάλη αναταραχή. Είχαν μαζευτεί όλοι στη μικρή πλατεία για να βρουν μια λύση. Είχαν ένα μεγάλο πρόβλημα και έπρεπε να το λύσουν όλοι μαζί.
Το νησί τους το έλεγαν Ρουμπίνι, γιατί εκεί πήγαιναν όλα τα λάφυρά τους από τις πειρατείες και τις θαλασσομαχίες τους. Το Ρουμπίνι είχε γίνει ξακουστό νησί σε όλον τον κόσμο και οι πειρατές είχαν αρχίσει να το αγαπάνε πολύ.

Οι νέοι πειρατές

Όμως τώρα το Ρουμπίνι βρισκόταν σε κίνδυνο. Για πρώτη φορά οι πειρατές βρίσκονταν και εκείνοι σε κίνδυνο. Κάτι απειλούσε την ευτυχία τους και τα πολλά λεφτά τους. Ήταν εκείνοι οι καινούριοι που έκαναν επιδρομή στα γνωστά πειρατικά καράβια για να πάρουν πίσω τους θησαυρούς που είχαν κλέψει και να τους μοιράσουν ξανά στους πολίτες. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι οι πειρατές αυτοί ήταν δεινόσαυροι! Διάφοροι δεινόσαυροι ενώθηκαν και έγιναν ο φόβος και ο τρόμος των πειρατών. Αφού λοιπόν πολιόρκησαν για μήνες τα καράβια των γνωστών πειρατών και πήραν πίσω λάφυρα και χρυσάφια τώρα κατευθύνονταν προς το νησί τους. Ήταν το μεγάλο στοίχημά τους. Να κατακτήσουν το Ρουμπίνι.

Γι’ αυτό το λόγο είχαν μαζευτεί όλοι οι κάτοικοι στην πλατεία. Οι δεινόσαυροι- πειρατές ήταν ήδη κοντά στο νησί και πλησίαζαν απειλητικά. Ήταν δυνατοί, με ένα τεράστιο καράβι για να τους χωράει, υπήρχαν δεινόσαυροι που πετούσαν και δεινόσαυροι που κολυμπούσαν και αυτό τους έκανε ανίκητους. Οι πειρατές του Ρουμπίνι είχαν αρχίσει να πανικοβάλλονται και προσπαθούσε ο καθένας να πάρει όσους περισσότερους θησαυρούς μπορούσε και να το σκάσει από το νησί. Όμως οι δεινόσαυροι- πειρατές είχαν ήδη περικυκλώσει το νησί.

Έτσι άρχισε η μεγάλη μάχη. Η μάχη που θα θυμούνται όλοι. Δώδεκα δεινόσαυροι σαρκοφάγοι και φυτοφάγοι όρμησαν στο μεγάλο θησαυροφυλάκιο του νησιού και φόρτωσαν τα πλοία τους με ρουμπίνια, πολύτιμα κοσμήματα, λάφυρα και χρυσά νομίσματα, όσο και αν προσπάθησαν οι πειρατές να τους σταματήσουν ήταν μάταιο. Ήταν τόσο μεγάλοι και τόσοι πολλοί που δεν μπορούσαν ούτε να τους πλησιάσουν. Ταυτόχρονα οι δεινόσαυροι που κολυμπούσαν είχαν περικυκλώσει το νησί και δεν άφηναν κανένα να φύγει και οι δεινόσαυροι που πετούσαν, έριχναν από τον ουρανό θαλασσινό νερό για να διαλύσουν το μαζεμένο πλήθος και να χαλάσουν τα όπλα των πειρατών. Μέσα σε λίγη ώρα τα είχαν μαζέψει όλα. Είχαν καταφέρει να αδειάσουν το νησί και να μεταφέρουν όλους θησαυρούς στα καράβια τους. Πρώτη φορά οι πειρατές είχαν νικηθεί, πρώτη φορά οι πειρατές τα είχαν χάσει όλα και ήταν η πρώτη φορά που ένιωθαν τόσο θυμό που όταν έφυγαν οι δεινόσαυροι- πειρατές άρχισαν να μαλώνουν μεταξύ τους για το ποιος έφταιγε που έχασαν στη μάχη. Το αποτέλεσμα ήταν να μαλώσουν άσχημα και να φύγει ο καθένας μόνος τους για άλλο μέρος.

Οι δεινόσαυροι-πειρατές ήταν έξυπνοι, δεν πείραξαν κανέναν άνθρωπο μόνο τα κλεμμένα πήραν πίσω και χάλασαν τα όπλα των πειρατών. Δεν ήθελαν να κάνουν κακό σε κανένα αλλά μόνο να βοηθήσουν όλους αυτούς που είχαν χάσει τις περιουσίες τους από τους πειρατές. Αποφάσισαν λοιπόν να γυρίσουν τον κόσμο και να μοιράσουν ξανά όλους τους θησαυρούς σε όλους τους κατοίκους του γνωστού τότε κόσμου. Πήγαιναν σε κάποιο κεντρικό νησί και καλούσαν όλους τους ανθρώπους από τις γύρω περιοχές να παραβρεθούν στη μοιρασιά. Έτσι όλοι οι άνθρωποι απόκτησαν πράγματα καινούρια και μερικά λεφτά για να ζουν καλά.

Μόλις τελείωσαν οι δεινόσαυροι- πειρατές το ταξίδι τους, επέστρεψαν στο νησί Ρουμπίνι. Εκεί βρήκαν μόνο μερικούς παλιούς πειρατές που τώρα είχαν γίνει αγρότες. Συμφιλιώθηκαν μαζί τους και εγκαταστάθηκαν στο νησί των πειρατών μόνιμα. Ταξίδευαν συχνά στη θάλασσα και προστάτευαν τα πλοία από τους παλιούς μέχρι που κάποτε σταμάτησαν οι επιδρομές και οι θάλασσες έγιναν και πάλι ασφαλής χάρη στους δεινόσαυρους- πειρατές.

Ήλιος