δεινοσαυροι ιστοριεσ

Συγγραφέας: Μαρία Σκαμπαρδώνη – Εκτύπωση

Ένα δεινοσαυράκι κάποτε ερωτεύτηκε τρελά ένα όμορφο παγώνι και ήθελε να το πλησιάσει. Γνώριζε όμως πως εκείνο μπορεί να φοβόταν την άγρια όψη του και να πίστευε πως θέλει το κακό του. Σκαρφιζόταν διαρκώς τρόπους για να μπορέσει να το προσεγγίσει αλλά κανένας δεν έβγαζε αποτέλεσμα.

Σκέφτηκε τότε να μεταμφιεστεί σε ένα παγώνι, να φορέσει μία μάσκα και να κάνει μία ακόμα προσπάθεια. Είδε ξανά μπροστά του τότε το αγαπημένο παγώνι και θέλησε να το πλησιάσει.

-Γεια σου! του είπε. Χαίρομαι που επιτέλους βρίσκω ένα πλάσμα ίδιο με εμένα. Θα ήθελες να πάμε μαζί μία βόλτα;

-Ευχαρίστως! απάντησε εκείνο. Επιτέλους, ένα πλάσμα ίδιο με εμένα μου ζητάει να βγούμε έξω. Ξέρεις, φοβάμαι αυτές τις ημέρες γιατί ένα πλάσμα άγριο και φοβερό με ακολουθούσε.

Το δεινοσαυράκι κοντοστάθηκε επειδή κατάλαβε πως μιλούσε για εκείνο. Αλλά διατήρησε την ψυχραιμία του για να μην προδοθεί.

Άρχισαν τότε να περπατάνε.

-Ωραία μέρη η σημερινή! είπε. Για πες μου για αυτό το πλάσμα που σε ακολουθούσε τόσο καιρό.

-Τι να σου λέω, απάντησε το παγώνι. Το φοβόμουν η αλήθεια είναι, το πρόσωπό του φαινόταν άγριο και κακό. Με ακολουθούσε ημέρες, πάντοτε όμως έβρισκα τρόπο να του ξεφεύγω.

-Και αν πραγματικά κρύβει μέσα του όμορφο κόσμο, απάντησε τότε το δεινοσαυράκι, σε αγαπάει πραγματικά; Γιατί να κρίνεις αυστηρά και μόνο από την εμφάνιση;

-Δεν ξέρω, εμένα μου φαίνεται άγριο.

Μετά από αρκετή ώρα πεζοπορίας, ο δρόμος τους έβγαλε σε μία θάλασσα. Το παγώνι άρχισε να εκφράζει την επιθυμία να μπουν μέσα και να κολυμπήσουν. Το δεινοσαυράκι εξέφρασε την αντίρρησή του, γνωρίζοντας πως αυτό θα αποκάλυπτε την πραγματική εμφάνισή του. Στο τέλος όμως συμφώνησε με την προϋπόθεση να μη κολυμπήσει και εκείνο.

Το παγώνι μπήκε μέσα στη θάλασσα και κολύμπησε μέχρι τα βαθιά. Το δεινοσαυράκι έμεινε να το κοιτάζει. Ξαφνικά, βλέπει από μακριά ένα μεγάλο κύμα να σηκώνεται προς το μέρος που κολυμπούσε το αγαπημένο του παγώνι. Δεν πέρασαν ούτε δύο λεπτά και το βλέμμα του κοίταξε το μέρος που κολυμπούσε το παγώνι για να διαπιστώσει πως εκείνο είχε μπλέξει μέσα στην άγρια θάλασσα και κινδύνευε να πνιγεί! Δε σκέφτηκε τίποτα; έπεσε μέσα στα άγρια κύματα και έτρεξε να σώσει το αγαπημένο του παγώνι από τον βέβαιο θάνατο.

Τα κατάφερε. Το έβγαλε έξω, είχε καταπιεί πολύ νερό και σίγουρα αν είχε καθυστερήσει κάποια λεπτά παραπάνω, εκείνο θα είχε πνιγεί.

Δυστυχώς όμως, η δύναμη της θάλασσας είχε πάρει μαζί της τη μάσκα του και ο αληθινός του εαυτός αποκαλύφθηκε. Φάνηκε πως ήταν το δεινοσαυράκι μεταμφιεσμένο σε παγώνι.

-Δεν το πιστεύω! φώναξε το παγώνι. Είσαι εσύ που με κυνηγούσες τόσο καιρό! Γιατί δε μου έδειξες τον αληθινό σου εαυτό από την αρχή;

-Γιατί με απέφευγες, με φοβόσουνα; Είδες που με έκρινες καθαρά επιδερμικά και μέσα μου τελικά ήμουν περισσότερο όμορφος;