Πειρατές και δεινόσαυροι - ιστορίες

Πειρατές και δεινόσαυροι – Η μαγική λέξη

Συγγραφέας: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΟΥΡΟΥ – Κατέβασέ το σε PDF

Ο μικρός Νικόλας πήρε μια βαθιά ανάσα  και φύσηξε όσο πιο δυνατά μπορούσε για να σβήσει τα 5 κεράκια στην τούρτα του.

– Μπράβο Νικόλα μου, χρόνια σου πολλά! Αυτό είναι ένα δώρο από την μαμά και από εμένα, είπε ο μπαμπάς του Νικόλα και του έδωσε ένα πολύχρωμο κουτί.

– Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, είπε χαρούμενος ο Νικόλας και πήρε του γονείς του από μία μεγάλη αγκαλιά.

Έπειτα άρχισε να ξετυλίγει το πολύχρωμο κουτί και αυτό που είδε τον ενθουσίασε ακόμα περισσότερο. Ήταν 2 δεινόσαυροι. Ένας φυτοφάγος βραχιόσαυρος  και ένας σαρκοφάγος πτερόσαυρος. Όλο χαρά έτρεξε στο δωμάτιο του για να παίξει μαζί τους.

Ο Νικόλας λάτρευε να παίζει με δεινόσαυρος αλλά και με πειρατές. Πριν αρχίσει όμως το παιχνίδι έπρεπε να δώσει ονόματα στους δύο νέους του φίλους, πως να τους ονόμαζε άραγε;

Στον αγαπημένο του πειρατή, επειδή δεν είχε σχεδόν καθόλου δόντια, τον ονόμασε Κουτσοδόντη. Έπρεπε λοιπόν να σκεφτεί κάτι πολύ ταιριαστό για τους 2 δεινοσαύρους.

– Το βρήκα, φώναξε με ενθουσιασμό ο μικρός Νικόλας. Τον Βραχιόσαυρο επειδή έχει μακρύ λαιμό θα τον φωνάζω Μακρυλαίμη και τον πτερόσαυρο επειδή έχει τεράστια φτερά θα τον φωνάζω Φτερή.

Έτσι άρχισε να παίζει με τους 2 νέους του φίλους και τον πειρατή Κουτσοδόντη, ώσπου τον πήρε ο ύπνος… Ξάφνου μέσα στην ησυχία της νύχτας ακούστηκαν χτύποι στο παράθυρο.

Τοκ τοκ τοκ τοκ…

Ο Νικόλας άνοιξε τα μάτια του και τι να δει… ο Φτερής!

Έτρεξε και άνοιξε γρήγορα το παράθυρό του.

– Φτερή; Εσύ είσαι; Είπε ο Νικόλας γεμάτος απορία.

Ο Φτερής με ένα πήδημα μπήκε στο δωμάτιο.

– Νικόλα εγώ είμαι! Πρέπει να με βοηθήσεις. Ο πειρατής Κουτσοδόντης και ο στόλος του έχουν παγιδεύσει με μαγικές αλυσίδες τον Μακρυλαίμη και εγώ δεν μπορώ να τον βοηθήσω. Πρέπει να έρθεις μαζί μου!

– Μα, υπάρχετε στ’ αλήθεια;

– Φυσικά και υπάρχουμε Νικόλα, αλλά μόνο οι μικροί μας φίλοι μπορούν να μας δουν και να μας ακούσουν. Μόνο τα μικρά παιδιά μπορούν να μας βοηθήσουν.

– Και πως θα μπορέσω να έρθω μαζί σου;

– Ανέβα στην ράχη μου και θα πετάξουμε μαζί.

Ο Νικόλας δίχως δεύτερη σκέψη σκαρφάλωσε στην ράχη του Φτερή και πέταξαν μαζί για να σώσουν τον Μακρυλαίμη.

Πέρασαν βουνά, λίμνες και ποτάμια μέχρι που μέσα από τα σύννεφα φάνηκε  στον ωκεανό το πειρατικό πλοίο του Κουτσοδόντη.

– Νικόλα κρατήσου γερά , είπε ο Φτερής, κατεβαίνουμε.

Ο Νικόλας έσκυψε μπροστά και κράτησε όσο πιο σφιχτά μπορούσε τον Φτερή.

Ο Φτερής προσγειώθηκε στην πλώρη του πειρατικό πλοίου και ο Νικόλας κατέβηκε από την ράχη του.

– Πειρατή Κουτσοδόντη! Εμφανίσου! Φώναξε ο Νικόλας.

– Ώστε ήρθες λοιπόν, είπε ο κακός πειρατής που εμφανίστηκε παρέα με τον στόλο του.

– Θέλω να αφήσεις ελεύθερο τον Μακρυλαίμη.

– Χαχαχαχαχα , γέλασε δυνατά ο κακός πειρατής. Για να τον αφήσω ελεύθερο θα πρέπει να πεις την μαγική λέξη. Μόνο αυτή η λέξη θα σπάσει τις μαγικές αλυσίδες του.

– Πήγαινέ με να δω τον Μακρυλαίμη, θέλω να δω πως είναι καλά.

– Ο φίλος σου είναι δεμένος στο ψηλότερο δέντρο εκείνου του νησιού, είπε ο Κουτσοδόντης.

– Πάμε Φτερή , φώναξε ο Νικόλας και πήδησε πάνω στην ράχη του.

– Δεν θα βρεις ποτέ την μαγική λέξη, χαχαχαχαχα, γέλασε δυνατά ο κακός πειρατής.

Ο Φτερής άνοιξε τα πελώρια φτερά του και πέταξε προς το νησί που ήταν φυλακισμένος ο Μακρυλαίμης. Έψαχναν ώρα και ο Μακρυλαίμης δεν ήταν πουθενά, ώσπου ακούστηκε μία φωνή..

– Βοήθεια, βοήθεια… Κάποιος να με βοηθήσει.

– Εκεί είναι Φτερή, τον άκουσα, είπε ο Νικόλας.

Ο Φτερής πέταξε αμέσως προς το μέρος που του έδειξε ο Νικόλας.

– Επιτέλους Μακρυλαίμη σε βρήκαμε, φώναξε όλο χαρά ο Νικόλας.

– Χαίρομαι πάρα πολύ που σας βλέπω και τους δύο. Δεν μπορώ να ελευθερωθώ από αυτές τις αλυσίδες. Ο Κουτσοδόντης είπε πως μόνο εσύ Νικόλα μπορείς να με ελευθερώσεις λέγοντας την μαγική λέξη.

– Μα ποια μπορεί να είναι αυτή η λέξη; Αναρωτήθηκε ο Νικόλας.

– Το βρήκα! Είπε ο Φτερής. Ίσως η μαγική λέξη να είναι “παρακαλώ”.

– Αυτό είναι έχεις δίκιο. Θα φωνάξουμε όλοι μαζί : “Πειρατή Κουτσοδόντη ελευθέρωσε τον Μακρυλαίμη σε παρακαλώ”

Και έτσι έγινε, με δυνατές φωνές ο Νικόλας, ο Φτερής και ο Μακρυλαίμης φώναξαν :  ΠΕΙΡΑΤΗ ΚΟΥΤΣΟΔΟΝΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΤΟΝ ΜΑΚΡΥΛΑΙΜΗ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ.

Ξαφνικά η αλυσίδες έσπασαν και ο Μακρυλαίμης ελευθερώθηκε.

– Σας ευχαριστώ πάρα πολύ φίλοι μου, είπε όλο χαρά ο Μακρυλαίμης.

– ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ, ακούστηκε η φωνή του οργισμένου πειρατή Κουτσοδόντη. Αυτή την φορά τα καταφέρατε, την επόμενη φορά όμως δεν θα είναι τόσο εύκολο…

Ο Φτερής πέταξε ψηλά και είδε το πειρατικό πλοίο του Κουτσοδόντη να φεύγει μακριά.

– Τα καταφέραμε, έφυγαν!!! Φώναξε με ενθουσιασμό ο Φτερής και πέταξε προς το μέρος του Νικόλα.

– Μικρέ μου φίλε δεν ξέρω τι θα έκανα αν δεν ερχόσουν, είπε ο Μακρυλαίμης στον Νικόλα.

– Χαίρομαι πάρα πολύ που είσαι καλά Μακρυλαίμη, του είπε και αγκάλιασε τον μακρύ λαιμό του. Νομίζω όμως πως ήρθε η ώρα να επιστρέψω πίσω.

– Θα επιστρέψουμε μαζί Νικόλα, είπε ο Φτερής.

Ο Νικόλας αποχαιρέτησε τον Μακρυλαίμη και έφυγε με τον Φτερή μακριά.

Ο Φτερής πήδησε από το ανοιχτό παράθυρο και μπήκε στο ζεστό δωμάτιο του μικρού Νικόλα.

– Φτάσαμε Νικόλα.

– Φτερή, σ ευχαριστώ πολύ για την όμορφη περιπέτεια, θα ήθελα να έρθεις ξανά.

– Θα έρθω Νικόλα, τώρα όμως ήρθε η ώρα για ύπνο.

Ο Νικόλας ξάπλωσε στο κρεβάτι του και ο Φτερής τον σκέπασε με την αγαπημένη του κουβερτούλα.

– Καληνύχτα Φτερή, είπε ο Νικόλας και αποκοιμήθηκε σχεδόν αμέσως.

Και κάπως έτσι μια μαγική λέξη έσωσε τον φίλο του μικρού Νικόλα.

Είναι η λέξη που αξίζει όλοι να θυμόμαστε.

“ΠΑΡΑΚΑΛΩ”

ΚΟΥΡΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Ιδιωτική υπάλληλος και μαμά!